mgr Paulina Okuniewska
Psychoterapeuta integracyjny, psycholog, socjolog, seksuolog z dyplomem
Specjalistka w terapii integracyjnej osób dorosłych, specjalistka w dziedzinie seksuologii
Umów się na bezpłatną, 20-minutową konsultację, by sprawdzić, czy do siebie pasujemy. Wspólnie ustalimy, jakiego wsparcia potrzebujesz i który terapeuta najlepiej Ci pomoże.
Rzetelnie przeprowadzona diagnoza ADHD pozwala ukierunkować dalsze leczenie.
Diagnoza pozwala lepiej zrozumieć siebie i ułatwia codzienne funkcjonowanie dla osoby z ADHD oraz jej otoczenia.
Po zdiagnozowaniu neuroróżnorodności dostępne stają się świadczenia edukacyjne oraz prawne.
Diagnoza ADHD to wieloetapowy proces wyjaśniający, czy trudności z uwagą, impulsywnością i nadmierną aktywnością wynikają z zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, czy mają inne źródło. W praktyce oznacza to zebranie szczegółowego wywiadu rozwojowego i środowiskowego, obserwację zachowania, kwestionariusze standaryzowane oraz w razie potrzeby badania medyczne i neuropsychologiczne. Dobra diagnoza psychologiczna zazwyczaj obejmuje kilka spotkań. Powinna uwzględniać przebieg objawów od dzieciństwa, ich wpływ na funkcjonowanie oraz możliwość współistnienia innych problemów psychicznych lub medycznych.
W diagnozie ADHD uczestniczą najczęściej: psycholog kliniczny/psycholog dziecięcy psychiatra osób dorosłych/dzieci. Wielu pacjentów korzysta też z opinii logopedy, neurologa czy specjalisty od snu, gdy objawy mogą mieć inny przyczynek. W praktyce zespołowe podejście (psycholog + psychiatra) zwiększa trafność rozpoznań i pozwala zaplanować spójne leczenie.
Diagnoza to seria etapów, które zwykle obejmują:
Cały proces może trwać kilka tygodni, w zależności od dostępności specjalistów. Warto podkreślić, że rzetelna diagnoza wymaga porównania symptomów z kryteriami diagnostycznymi (DSM-5/ICD11) i uwzględnienia kontekstu funkcjonowania pacjenta.
W praktyce diagnostycznej przydają się:
Dobór badań jest indywidualny i zależy od wieku pacjenta, przebiegu objawów i wcześniejszych interwencji.
Uzyskanie rzetelnej diagnozy daje konkretne korzyści: pozwala zaplanować ukierunkowane leczenie (psychoterapia, farmakoterapia, wsparcie szkolne), redukuje niepewność i poczucie winy, z którym często zmagają się osoby neuroróżnorodne, umożliwia dostęp do świadczeń edukacyjnych i prawnych oraz ułatwia zrozumienie trudności przez pacjenta i jego otoczenie. Diagnoza pomaga też wykluczyć inne przyczyny problemów i zapobiec niewłaściwemu leczeniu. W wielu przypadkach właściwa diagnoza poprawia efektywność terapii i codziennego funkcjonowania.
